Maand van de geschiedenis is het grootste historische evenement in Nederland. De hele maand oktober organiseren honderden instellingen en organisaties activiteiten in het hele land. Geschiedenis houdt zich bezig met het verleden: vaderlandse geschiedenis, geschiedenis over vrouwen, jouw achternaam, afbeeldingen, boeken. Alles heeft een geschiedenis. Ook klassieke homeopathie.
Hippocrates (450 v.Chr.)
Het principe van de homeopathie is niet iets van de laatste jaren. Homeopathie is al oeroud. Het principe dateert van voor onze jaartelling.
“Een ziekte wordt genezen door een middel dat een soortgelijke ziekte veroorzaakt” is afkomstig van Hippocrates, de vader van de Westerse geneeskunst. Hippocrates maakt al ‘n verschil tussen genezen met tegengestelde middelen en genezen met gelijksoortige middelen.
Hippocrates haalt de geneeskunst in de Westerse wereld uit de sfeer van tovenarij en godsdienst en ziet als eerste dat ziekten natuurlijke oorzaken hebben. Ziekte wordt veroorzaakt doordat de lichaamssappen in onbalans zijn. Hij vindt ook hygiëne, gezonde eet- en drinkgewoonten en frisse lucht belangrijk voor de gezondheid.
Als één van de eersten stelt hij op basis van lichamelijke symptomen een diagnose en schrijft daarop een passende therapie voor. In India en China wordt dit al duizenden jaren toegepast, maar hij heeft een primeur in de Westerse wereld.
Paracelsus (15de eeuw)
Eeuwenlang, tot de middeleeuwen, sluimeren de principes van Hippocrates stilletjes op de achtergrond. Tot Paracelsus (‘n Zwitserse arts en theoloog) de geneeskunst een ander gezicht geeft:
Volgens hem rust de geneeskunst op 4 pijlers:
- Natuurfilosofie: Volgens zijn opvatting zijn ziekte en gezondheid van het lichaam afhankelijk van de harmonie tussen mens, de microkosmos (kleine wereld: de mens) en de macrokosmos (de natuur, het heelal): zo boven, zo beneden.
- Astronomie/Astrologie:
- Alchemie: Geneesmiddelen in zuivere vorm vervaardigen. “Wat de ogen aan het kruid zien, of aan stenen of aan bomen, is niet het geneesmiddel. Ze zien alleen de slakken; maar inwendig, onder de slakken, ligt het geneesmiddel. Nu moeten eerst de slakken ervan worden afgebikt, daarna is er het geneesmiddel“.
- Ethiek: geweten, eerlijkheid, verantwoordelijkheid, missie van de arts.
Paracelsus past het principe van de homeopathische geneesmiddelkeuze toe. “De vertegenwoordigers van de vierde richting heten spiritales, omdat ze in staat zijn de geesten van de kruiden en wortels te overmeesteren en hun te gebieden de zieke vrij te laten die zij hebben gevangen en ziek gemaakt. Net als wanneer een rechter iemand in de boeien sluit: dan is hij ook de enige die hem kan helpen. Want de boeien zijn van hem en de sleutel ook; alleen hij kan het weer ontsluiten. Op dezelfde wijze worden de geboeide zieken door de geesten van de kruiden bevrijd.” Paracelsus ziet ziekte als een tekortschieten van de levenskracht.
Samuel Hahnemann (18de eeuw)
In ‘n periode waarin de geneeskunst op een laag peil staat, mensen na een geneeskundige behandeling alleen maar zieker en slechter worden, ontwikkelt Hahnemann de homeopathie zoals nu bekend als klassieke homeopathie.
In 1790 vertaalt hij de Materia Medica (= geneeskunde leer van geneesmiddelen en hun werking) van de Schotse geleerde professor William Cullen, die de werking van de bast van de Kinaboom verklaart. Hahnemann vindt de verklaring onbevredigend en neemt bij wijze van proef Kinabast enkele malen zélf in. Hij krijgt de symptomen van wisselkoorts (malaria), terwijl Kina juist een veelgebruikt geneesmiddel tégen malaria is. Hij herhaalt het experiment meerdere keren, maar krijgt steeds hetzelfde resultaat.
Hierbij ontdekt hij de 2 belangrijkste principes van de homeopathie:
1. de werking van een geneesmiddel blijkt uit proeven op een gezond mens
2. het gelijkende kan het gelijkende genezen.
Ontwikkelingen na Hahnemann
In de tweede helft van de negentiende eeuw komt homeopathie steeds meer in de belangstelling te staan, vooral in Amerika. Clemens von Bönninghausen, Constantine Hering en James Tyler Kent breiden de werking van geneesmiddelen en de theorie van de homeopathie verder uit.
Rond 1920 wordt het stil rond homeopathie. Dat heeft meerdere oorzaken:
- homeopathische opleidingsinstituten worden lager gewaardeerd omdat ze te weinig aandacht besteden aan het regulier medische
- farmaceutische industrie krijgt steeds meer macht
- technische vooruitgang van de medische apparatuur
Homeopathisch ziekenhuis in Nederland
Van 1914 tot 1969 hebben wij in Nederland zelfs ‘n homeopathisch ziekenhuis gehad, waar de patiënten volgens homeopathische principes worden behandeld. Lees hele artikel
Vandaag de dag
De populariteit van homeopathie is sinds 1970 enorm toegenomen. Homeopathie is nu wereldwijd verspreid met zo’n 450 miljoen patiënten. Homeopathie is de meest gebruikte complementaire behandelmethode voor mens en dier.
